افت عملکرد تحصیلی دانشآموزان در سالهای اخیر به یکی از جدیترین چالشهای نظام آموزشی کشور تبدیل شده است؛ چالشی که کارشناسان، ریشههای آن را در ترکیبی از آموزش مجازی ناکارآمد، تعطیلیهای پیدرپی مدارس، بیانگیزگی تحصیلی و فرسودگی روشهای تدریس جستوجو میکنند.
به گزارش رویداد شمال ؛ در سالهای اخیر، نظام آموزشی ایران با بحرانهای متعددی روبهرو بوده است؛ از تعطیلیهای مکرر مدارس بهدلیل شرایط بحرانی گرفته تا گسترش آموزش مجازی که در ابتدا بهعنوان راهکاری اضطراری مطرح شد. با این حال، به گفته کارشناسان، این تغییرات نهتنها موجب ارتقای کیفیت آموزش نشد، بلکه افت تحصیلی دانشآموزان را تشدید کرد.
محمد داوری، معلم و کارشناس آموزش، در گفتوگو با خبرآنلاین، افت تحصیلی دانشآموزان را پدیدهای چندبعدی توصیف کرد و تصریح کرد: این بحران تنها به آموزش مجازی محدود نمیشود، بلکه ریشه در ضعف انگیزه تحصیلی، محتوای آموزشی غیرجذاب و روشهای تدریس فرسوده دارد.
بیانگیزگی تحصیلی؛ بحران خاموش آموزش
وی خاطر نشان کرد: بسیاری از دانشآموزان انگیزه لازم برای ادامه تحصیل ندارند و چشمانداز روشنی از آینده تحصیلی خود نمیبینند. ارتباط معناداری میان تحصیلات و بهبود کیفیت زندگی در ذهن آنان شکل نگرفته و همین مسئله باعث شده است نه برای مطالعه دروس غیرجذاب، نه برای حضور در کلاسهای غیرجذاب و نه برای ادامه تحصیل، انگیزه کافی داشته باشند.
کتابهای درسی غیرجذاب و آموزش بدون کشش
این کارشناس آموزشی با اشاره به ضعف محتوای آموزشی اظهار کرد: کتابهای درسی موجود جذابیت لازم برای دانشآموزان را ندارند و همین موضوع علاقه به یادگیری را کاهش داده است. زمانی که محتوا نتواند با نیازها و علایق نسل جدید ارتباط برقرار کند، افت تحصیلی امری اجتنابناپذیر خواهد بود.
روشهای تدریس فرسوده و سنتی
داوری عنوان کرد: شیوههای تدریس سالهاست بدون تغییر باقی مانده و با تحولات نسل جدید همگام نشده است. این روشهای کهنه و غیرجذاب، انگیزه دانشآموزان را بیش از پیش کاهش داده و بر افت تحصیلی دامن زده است.
وی افزود: تعطیلیهای پیدرپی مدارس نیز این وضعیت را تشدید کرده است. مدارس از روال آموزشی خارج شدهاند، خانوادهها دچار بیبرنامگی شدهاند و همین آشفتگی، عملکرد تحصیلی دانشآموزان را تضعیف کرده است.
آموزش مجازی در مقاطع پایینتر ناکارآمد است
این کارشناس آموزشی با انتقاد از آموزش غیرحضوری در سنین پایین اظهار داشت: هرچه آموزش مجازی در مقاطع پایینتر اجرا شود، ناکارآمدتر خواهد بود. در پایههای اول تا سوم ابتدایی، افت تحصیلی بهمراتب شدیدتر است، زیرا کودکان به تعامل حضوری، تمرکز و نظارت مستقیم نیاز دارند.
وی تصریح کرد: ضعف زیرساختهای اینترنت و سامانههای آموزشی نیز مشکل را دوچندان کرده است. بخش بزرگی از دانشآموزان به امکانات مناسب دسترسی ندارند و عملاً از آموزش غیرحضوری محروم میشوند. حتی در خانوادههایی که امکانات وجود دارد، فضای غیررسمی خانه مانع تمرکز و یادگیری مؤثر میشود.
هنرستانها؛ بیشترین آسیب از آموزش غیرحضوری
داوری با اشاره به وضعیت هنرستانها گفت: واحدهای عملی و کارگاهی هنرستانها مبتنی بر تجربه، آزمایش و خطاست و در فضای غیرحضوری عملاً کارکرد خود را از دست میدهند. به همین دلیل، بسیاری از دانشآموزان هنرستانی کلاسهای مجازی را جدی نمیگیرند.
وی اظهار داشت: بر اساس مشاهدات میدانی، حتی در بهترین شرایط، حداکثر ۵۰ درصد دانشآموزان حضور مؤثر در کلاسهای غیرحضوری دارند. این رقم در مدارس عادی به کمتر از ۳۰ درصد و در هنرستانها به زیر ۲۰ درصد کاهش مییابد.
راهکارهایی برای کاهش آسیبها
این کارشناس آموزشی برای کاهش آثار منفی آموزش مجازی و تعطیلیهای مکرر، چند راهکار پیشنهاد کرد:
- استفاده از محتوای آموزشی آفلاین و برنامهریزی مستقل توسط خانوادهها و دانشآموزان
- بهرهگیری از معلمان خصوصی برای جبران ضعفهای آموزشی
- تشکیل کلاسهای حضوری گروهی میان دانشآموزان هممحله، بهمنظور کاهش هزینهها و افزایش کیفیت یادگیری
داوری تأکید کرد: در شرایط فعلی که نظام آموزشی با ناکارآمدی مواجه است، خانوادهها و دانشآموزان ناگزیرند نقش فعالتری در مسیر آموزش ایفا کنند و صرف اتکا به مدارس، راهگشای حل بحران افت تحصیلی نخواهد بود.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید