افزایش قیمت نان در یک سال گذشته به ۱۰۰ تا ۱۴۰ درصد رسیده؛ رقمی که نهتنها نان را به صدر فهرست کالاهای تورمی رسانده، بلکه با فاصله گرفتن دستمزدها از هزینههای واقعی زندگی، فشار معیشتی بر خانوارهای کارگری را بیش از گذشته تشدید کرده است.
با نزدیک شدن به تعیین دستمزد سال آینده، کارگران میدانند نهایتِ نتیجه جلسات مزدی، تثبیت وضع موجود است؛ سبد معیشت واقعی با نرخ تورم فاصلهای فاحش دارد و حقوق حداقلی پاسخگوی زندگی نیست.
در حالی که حق مسکن کارگران به ۳ میلیون تومان افزایش یافته، نیمی از دستمزد کارگران صرف اجارهبها میشود و بسیاری معتقدند حقوق فعلی حتی توان تأمین حداقل معیشت را ندارد.
حذف ارز ترجیحی و فشار معیشتی؛
برنج از سفره کارگران رفت، کالابرگ افتخار نیست
همزمان با حذف ارز ترجیحی برنج و ورود این کالا با دلار ۱۰۷ هزار تومانی، قیمتها به سطحی رسیده که حتی اقشار حقوقبگیر و کارگران نیز توان خرید حداقلی برنج را از دست دادهاند؛ موضوعی که فعالان کارگری آن را زنگ خطر جدی برای معیشت مردم میدانند.