اگر روسیه، آمریکا هم میشد در دشمنی، نمیتوانست بیشتر از این به ما جفا کند. به گذشته تاریخی و تجاوز و تصرف خاکمان کار نداریم. از قرارداد تحمیلی ترکمانچای و گلستان هم چشم میپوشیم. حتی اشغال خاک میهنمان در جنگ دوم جهانی را هم فراموش میکنیم. تصرفِ تبریز و سپس حمایت تمام قد روسها از عراق در جنگ تحمیلی را هم به رو نمیآوریم.
نیمه شب سوم شهریور هشتاد سال قبل سفیران بریتانیا و شوروی مشترکا یادداشتی را تسلیم نخست وزیر وقت ایران میکنند و در آن یادآور میشوند به سبب عدم اهتمام ایران به موازین بیطرفی در جنگ جهانی و عدم اقدام به اخراج اتباع آلمانی ارتشهای دو کشور متفقا به خاک ایران حمله کردهاند.