مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران ـ منطقه ساری، خبر قطع درختان ایستاده در حاشیه رودخانه‌ها به بهانه مدیریت سیلاب را تکذیب کرد و گفت: جمع‌آوری چوب‌های شکسته و افتاده با هدف کاهش خطر انسداد مسیر آب و دهانه پل‌ها، در چارچوب قانون انجام می‌شود.
رویداد شمال | علی باقری جامخانه، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران ـ منطقه ساری، روز یکشنبه در نشست شورای حفاظت محیط زیست مازندران، خبر قطع درختان ایستاده در حاشیه رودخانه‌ها را تکذیب کرد و گفت: برنامه‌ای برای قطع درختان سرپا وجود ندارد و موضوع مطرح‌شده، جمع‌آوری چوب‌های شکسته و افتاده در بستر رودخانه‌هاست.
مدیریت سیلاب؛ هدف جمع‌آوری چوب‌های افتاده
باقری جامخانه با اشاره به درخواست شرکت آب منطقه‌ای برای پاک‌سازی بستر رودخانه‌ها از چوب‌های شکسته و افتاده اظهار کرد: با توجه به شرایط جوی و تغییرات اقلیمی، این درخواست با هدف پیشگیری از مشکلات احتمالی هنگام وقوع سیلاب مطرح شده است.
وی افزود: تجربه سیلاب‌های گذشته نشان داده است که باقی‌ماندن چوب‌ها در مسیر جریان آب می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند؛ ازاین‌رو، جمع‌آوری آن‌ها با رعایت قوانین و مقررات مورد توجه قرار گرفته است.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران ـ منطقه ساری، با اشاره به احتمال تغییر مسیر جریان آب یا مسدودشدن دهانه پل‌ها بر اثر تجمع درختان شکسته در بستر رودخانه‌ها گفت: چنین وضعیتی می‌تواند برای مناطق پایین‌دست و ساکنان آن‌ها خطرآفرین باشد.
وی تأکید کرد که برداشت چوب‌آلات شکسته و افتاده باید در چارچوب قانون انجام شود.
حفاظت از جنگل‌های هیرکانی؛ ضرورت نظارت بر اجرای طرح
مازندران از مهم‌ترین کانون‌های طبیعی شمال کشور به شمار می‌رود و بخش قابل توجهی از جنگل‌های هیرکانی ثبت‌شده در فهرست جهانی یونسکو در این استان قرار دارد. حفاظت از این عرصه‌ها، علاوه بر اهمیت زیست‌محیطی، در کاهش آسیب‌پذیری مناطق طبیعی و انسانی نیز نقش دارد.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، مازندران حدود ۲ میلیون و ۴ هزار هکتار وسعت دارد که نزدیک به یک میلیون و ۷۰۰ هزار هکتار آن را عرصه‌های طبیعی، شامل جنگل و مرتع، تشکیل می‌دهد. مدیریت این عرصه‌ها بر عهده دو اداره‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری در ساری و نوشهر است.
در چنین شرایطی، هرگونه عملیات پاک‌سازی بستر رودخانه‌ها باید به‌گونه‌ای اجرا شود که ضمن کاهش خطر سیلاب، به درختان ایستاده و پوشش جنگلی آسیب وارد نشود. شفافیت در محدوده عملیات، نحوه برداشت چوب‌ها و نظارت بر اجرای مقررات، از الزامات حفاظت از این سرمایه طبیعی است.
کمبود جنگلبان؛ چالش حفاظت از عرصه‌های طبیعی
یکی از چالش‌های مهم حفاظت از جنگل‌های مازندران، کمبود نیروی انسانی متخصص و حفاظتی است. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در گزارش، در این استان به‌طور متوسط به ازای هر هشت هزار هکتار عرصه طبیعی، یک جنگلبان فعالیت می‌کند؛ درحالی‌که در متن گزارش، استاندارد مورد اشاره یک جنگلبان به ازای هر هزار هکتار عنوان شده است.
این کمبود به‌ویژه هنگام وقوع حوادثی مانند آتش‌سوزی، فشار بیشتری بر نیروهای حفاظتی وارد می‌کند و توان عملیاتی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
ضرورت صیانت از جنگل در کنار پیشگیری از سیلاب
جمع‌آوری چوب‌های شکسته و افتاده از بستر رودخانه‌ها، در صورت اجرای اصولی و قانونی، می‌تواند به کاهش برخی خطرهای ناشی از انسداد مسیر آب کمک کند؛ بااین‌حال، حفاظت از جنگل‌های هیرکانی مستلزم نظارت مؤثر بر عملیات و جلوگیری از هرگونه قطع غیرمجاز درختان سرپا است.
اکنون با توجه به تأکید منابع طبیعی بر ممنوعیت قطع درختان ایستاده، نحوه اجرای عملیات و نظارت بر آن اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه مدیریت خطر سیلاب و صیانت از سرمایه‌های طبیعی باید در کنار یکدیگر دنبال شوند.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید