در حالی که دولت از اجرای طرحهای جدید مسکن کارگری سخن میگوید، بسیاری از متقاضیان مسکن ملی پس از گذشت حدود هفت سال همچنان چشمانتظار تحویل واحدهای خود هستند؛ تأخیرهایی که به گفته فعالان کارگری، هزینه ساخت، آورده متقاضیان و اقساط بانکی را به شکل چشمگیری افزایش داده است.
به گزارش رویداد شمال ، مسکن سالهاست به یکی از مهمترین دغدغههای جامعه کارگری و اقشار کمدرآمد تبدیل شده است؛ دغدغهای که با افزایش قیمت مسکن و شکاف عمیق میان درآمد و هزینههای زندگی، هر روز پررنگتر میشود.
در سالهای اخیر، دولتها با اجرای طرحهایی مانند مسکن ملی و طرحهای پیشنهادی مسکن کارگری، وعده حمایت از اقشار ضعیف را مطرح کردهاند؛ اما افزایش هزینههای ساخت، طولانی شدن زمان اجرای پروژهها، رشد آورده متقاضیان و اقساط سنگین تسهیلات، موجب شده این طرحها نتوانند پاسخگوی نیاز بسیاری از کارگران باشند.
فعالان کارگری معتقدند پیش از آغاز هر طرح جدید، باید تکلیف هزاران واحد نیمهتمامی که سالها پیش ثبتنام شدهاند، مشخص شود.
هفت سال انتظار برای خانه
محمدرضا همایونی، فعال کارگری، در گفتوگو با ایلنا اظهار کرد: در یکی از جلسات با مسئولان استانی تأکید کردم اگر قرار است مسکن کارگری اجرا شود، ابتدا باید پروژههای نیمهتمام مسکن ملی تعیین تکلیف شوند؛ زیرا بخش زیادی از متقاضیان این طرح، کارگران خدماتی، کارگران واحدهای تولیدی، کارگران شهرداریها و کارگران فصلی هستند.
وی افزود: بنده در سال ۱۳۹۸ در طرح مسکن ملی ثبتنام کردم و از سال ۱۳۹۹ پرداخت آورده را آغاز کردم، اما با گذشت حدود هفت سال، پروژهای که در آن ثبتنام کردهام تنها حدود ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی دارد.
افزایش مداوم آورده و تسهیلات
همایونی خاطر نشان کرد: در ابتدای اجرای طرح اعلام شده بود که واحدها ظرف حدود دو سال تحویل میشوند و متقاضیان با آوردهای حدود ۳۵۰ میلیون تومان و دریافت تسهیلات ۲۰۰ میلیون تومانی صاحب خانه خواهند شد؛ اما با افزایش تورم و تأخیر در ساخت، هزینهها بهطور مداوم افزایش یافت.
وی افزود: آورده متقاضیان ابتدا به حدود ۵۰۰ میلیون تومان، سپس به ۶۵۰ میلیون تومان و اکنون در برخی پروژهها به حدود ۹۰۰ میلیون تومان رسیده است. همزمان میزان تسهیلات نیز از ۳۵۰ میلیون تومان به ۵۵۰ و سپس ۶۵۰ میلیون تومان افزایش یافته است.
اقساط سنگین؛ مانع خانهدار شدن کارگران
این فعال کارگری با انتقاد از اقساط سنگین تسهیلات اظهار کرد: امروز کارگری که باید ماهانه ۱۲ تا ۱۴ میلیون تومان قسط پرداخت کند، چگونه میتواند از عهده این هزینه برآید؟ مگر حقوق یک کارگر چقدر است؟
وی تصریح کرد: بسیاری از کارگران به دلیل ناتوانی در تأمین آوردههای جدید یا پرداخت اقساط، ناچار به واگذاری امتیاز خود شدهاند؛ در حالی که هدف این طرح، خانهدار کردن اقشار ضعیف بود، نه حذف آنها از چرخه دریافت مسکن.
چه کسی پاسخگوی کاهش ارزش پول مردم است؟
همایونی با اشاره به تجربه شخصی خود عنوان کرد: مبالغی که در سال ۱۳۹۹ پرداخت کردم، امروز بخش قابل توجهی از ارزش خود را از دست داده است. این سؤال مطرح است که چه نهادی باید پاسخگوی کاهش ارزش پول مردم و تأخیر چندین ساله در تحویل واحدها باشد؟
وی همچنین با طرح پرسشهایی درباره روند اجرای پروژهها افزود: چرا پیمانکاران پروژهها مرتب تغییر میکنند؟ چرا نظارت مؤثری بر روند ساخت وجود ندارد؟ دستگاههای نظارتی و بازرسی باید درباره دلایل این تأخیرها شفافسازی کنند.
سازنده خصوصی در دو سال میسازد؛ مسکن ملی چرا هفت ساله شد؟
این فعال کارگری اظهار کرد: یک سازنده خصوصی میتواند یک ساختمان چندطبقه را ظرف یک یا دو سال تکمیل کند، اما چگونه است که پروژههای مسکن ملی پس از هفت سال هنوز به پایان نرسیدهاند؟
وی تأکید کرد: کارگران به جای امضای تفاهمنامههای جدید، انتظار دارند همین پروژههای نیمهتمام به سرانجام برسد؛ زیرا تکمیل مسکن ملی میتواند بخش مهمی از مشکلات مسکن جامعه کارگری را برطرف کند.
خانه بدون زیرساخت، پاسخگوی نیاز مردم نیست
همایونی در ادامه به مشکلات برخی پروژههای تحویلشده اشاره کرد و گفت: گزارشهایی از شهرک زیتون زنجان دریافت کردهایم که ساکنان آن از نبود زیرساختهای اولیه گلایه دارند. ضعف آنتندهی تلفن همراه و تلویزیون، کمبود خدمات شهری، نبود مدرسه و حتی استفاده از نانوایی سیار، از جمله مشکلات این شهرک است.
وی خاطر نشان کرد: ساخت واحدهای مسکونی بدون تأمین زیرساختهای ضروری، به معنای حل مشکل مسکن مردم نیست.
این فعال کارگری در پایان اظهار کرد: جامعه کارگری بیش از هر چیز، اجرای تعهدات را مطالبه میکند. اگر پروژههای نیمهتمام با کیفیت مناسب و همراه با زیرساختهای لازم تکمیل و تحویل شوند، بخش مهمی از مشکل مسکن کارگران برطرف خواهد شد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید