۱۹ روز قطعی اینترنت؛ پیچیدگی فنی یا تعلل سیاسی؟ بررسی روایت رسمی وزارت ارتباطات از زبان کارشناسان شبکه را بخوانید.
به گزارش رویداد شمال به نقل از زومیت؛ پس از ۱۹ روز قطعی گسترده اینترنت بینالملل در ایران، وزارت ارتباطات و برخی رسانهها، بارها تأکید کردهاند که اتصال مجدد اینترنت جهانی «فرایندی پیچیده، حساس و زمانبر» است و نمیتوان آن را با یک دستور یا فشار یک دکمه انجام داد. اما این روایت و ادعا تا چه اندازه با واقعیت فنی شبکه اینترنت ایران همخوانی دارد؟ آیا واقعا زیرساخت اینترنت کشور بهگونهای تغییر کرده که بازگرداندن آن به وضعیت عادی نیازمند روزها زمان است، یا با یک توجیه فنی برای تصمیمی سیاسی روبهرو هستیم؟
کارشناسان و پژوهشگران حوزه اینترنت و شبکه با دیدگاههای متفاوتی به این سوال پاسخ میدهند، اما همه در یک نقطه با هم اشتراک نظر دارند: اینترنت ایران دیگر آن شبکه ساده و متمرکز سالهای گذشته نیست و احتمالا در آینده با اینترنت متفاوتی روبهرو خواهیم بود.
صالح سوزنچی، پژوهشگر مستقل اینترنت، معتقد است وضعیت فعلی نتیجه تغییر بنیادین در معماری تصمیمگیری و اعمال محدودیت بر اینترنت کشور است.
وی اظهار کرد: در سالهای گذشته، قطع و وصل اینترنت بهصورت متمرکز و از طریق گیتویهای ورودی انجام میشد، اما اکنون اینترنت ایران وارد مرحلهای از قطعی و وصلی منطقهای و زمانی شده که در آن مشخص نیست کدام نهاد در چه سطحی تصمیمگیرنده نهایی است.
وی تصریح کرد: هم قطع کردن و هم وصل کردن اینترنت دارای پروتکل است، اما پروتکلهای پیشین دیگر کارایی ندارند، زیرا نقشه و معماری شبکه تغییر کرده است.
سوزنچی افزود: امروز حتی متخصصان فنی نیز نمیتوانند با قطعیت بگویند دقیقا چه چیزی در حال رخ دادن است و موضوع فراتر از یک مساله صرفا فنی است.
محمد خوشنوا، برنامهنویس و محقق اینترنت، با اشاره به اینکه وصل کردن شبکه ذاتا از قطع آن پیچیدهتر است، عنوان کرد: قطع اینترنت شبیه جدا کردن یک کابل است، اما وصلکردن نیازمند تست تدریجی، بررسی مسیرها و اطمینان از عملکرد صحیح فیلترینگ است.
وی افزود: باز و بستهشدنهای مقطعی اینترنت در روزهای اخیر نشاندهنده همین فرایندهای آزمایشی است.
با این حال، خوشنوا خاطر نشان کرد: حتی با در نظر گرفتن تمام پیچیدگیهای فنی، زمان بیش از یک هفته برای اتصال مجدد توجیهپذیر نیست و طولانیشدن قطعی بیشتر به اعمال تغییرات جدید و آزمایش سیاستهای کنترلی شدیدتر بازمیگردد.
وی تجربه افت شدید کیفیت اینترنت پس از بازگشت اتصال در دورههای پیشین را نمونهای از این روند دانست.
در همین حال، محمد کشوری، مدیرعامل شرکت طیف، رویکردی میانهتر اتخاذ کرد و اظهار داشت: اگر هدف صرفا بازگرداندن اینترنت به وضعیت قبل بود، این کار میتوانست سریعتر انجام شود، اما زمانی که تصمیمگیران قصد اعمال قوانین و معماری جدیدی از کنترل و محدودیت دارند، فرایند اتصال ناگزیر پیچیدهتر و زمانبر میشود.
وی تصریح کرد: این که گفته شود اینترنت با یک دکمه وصل میشود سادهسازی است، اما طولانیشدن ۱۸ تا ۱۹ روزه قطعی نیز بدون در نظر گرفتن تغییرات پشتپرده قابل توضیح نیست.
بررسی فنی این وضعیت نشان میدهد بازیابی اینترنت بینالملل، در صورت بازگشت به توپولوژی پیشین، مستلزم بازگردانی اعلانهای BGP، همگامسازی جداول مسیریابی و تنظیم مجدد سیاستهای فیلترینگ در لایههای مختلف شبکه است؛ فرایندی که در شبکههای بزرگ نیز معمولا در بازهای محدود انجام میشود.
در مجموع، هرچند پیچیدگی فنی اتصال مجدد اینترنت قابل انکار نیست، اما تداوم قطعی بیش از ۴۰۰ ساعت نشان میدهد مساله اصلی بیش از آنکه ناشی از محدودیتهای فنی باشد، به اعمال تغییرات ساختاری و سیاستی در معماری دسترسی بازمیگردد؛ تغییراتی که هدف آن بازگرداندن اینترنت با الگوی جدیدی از کنترل، فیلترینگ و مدیریت دسترسی است.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید